Bekijk de video voor een demonstratie van deze werkvorm of lees de beschrijving, inclusief variaties, aandachtspunten en tips. Suggesties voor toepassing van deze werkvorm:

1-op-1 coaching

teamcoaching

persoonlijke ontwikkeling

systemisch werk

context

Het kenmerk van Tinder is de afwezigheid van echte aandacht. Nonchalant swipe je door de profielen, net zo lang tot je er bij een blijft hangen. Die manier van werken gebruik je bij deze werkvorm.

demonstratie 

beschrijving

  1. Neem de stapel kaarten in je hand. Schud de kaarten zorgvuldig zodat er een zo groot mogelijke willekeurigheid in volgorde is.
  2. Neem iets in gedachten dat je stoort. Dat meer energie kost dan gepast is. Iets waar je tegenop ziet om te doen (ondanks dat je heel goed begrijpt dat het gedaan moet worden). In dit soort gevallen is het vaak interessant om systemische informatie toe te voegen aan wat je met het rationele deel van je verstand kunt bedenken.
  3. Swipe door de vragen. Lees ze niet echt maar scan de vraag losjes. Vind een ritme in het swipen.
  4. Merk op wanneer je ritme verandert. Dit kan zijn doordat je eventjes aarzelt, voor een tiende van een seconde. Of je oog gaat terug naar een eerdere vraag. Of je laat per ongeluk een kaart vallen. Het gaat om een verandering in het ritme. De vraag waarbij dat gebeurt, dat is de vraag die je gebruikt.
  5. Ga in gesprek over wat deze vraag betekent voor jou op dit moment. Het gesprek moet de aard van een vrijblijvende verkenning hebben. Een onderzoek waarbij het wenselijk is dat het vooraf niet duidelijk is waar het zal eindigen.

variaties

  • Een variant op deze werkvorm is om te starten met de opdracht ‘de vraag die je al heel lang bij je draagt’ te vinden via het swipen. Je komt dan direct in het familiesysteem van degene die deze werkvorm volgt. Je kunt natuurlijk ook andere opdrachten geven. Bijvoorbeeld: swipe tot je een vraag vindt die je zou moeten stellen aan jezelf.
  • In plaats van te swipen kun je ook de kaarten blijven schudden, net zolang tot je een impuls hebt om te stoppen met schudden. Deze manier is iets mystieker en zal daarom niet iedereen aanspreken.
  • In een groep kun je alle aanwezigen een specifieke rol geven. De ene persoon swipet een vraag die gaat over het probleem, de andere swipet een vraag die gaat over de oplossing, een derde swipet een vraag over wat gemakkelijk vergeten wordt, enzovoorts. Bedenk je eigen relevante rollen. Leg de kaarten dan bij elkaar neer en bespreek het geheel: hebben al die vragen een logische onderlinge samenhang? Voor deze variant heb je meerdere kaartensets nodig.

aandachtspunten en tips

  • Als je de vragen gaat lezen en erover gaat nadenken, dan gaat het mis met deze werkvorm. Je zult merken dat je afhaakt. Iedere vraag heeft de potentie om de toegang tot nieuwe oplossingsgebieden te openen.
    50 deuren die geopend worden, dat zijn er simpelweg te veel!
  • Met het swipen struikel je als het ware over een vraag. In plaats van dat jij een vraag kiest, laat je je gevonden worden. Dat lukt alleen als je je min of meer overgeeft aan het proces. Als je probeert de correcte vraag te kiezen, dan is dit eigenlijk vooral een rare, ongemakkelijke werkvorm. Kies dan voor een werkvorm als ‘me, myself & I’.
  • Lees in het boek over Rake Vragen het hoofdstuk over kwaliteit van aanwezigheid als je bovenstaande punten nog lastig vindt.

jouw ervaring

Heb je ervaring met deze werkvorm? Leuk als je deelt hoe je het gebruikt hebt. En nog leuker als je je eigen variaties en tips toevoegt! Schrijf je reactie in het witte vlak hieronder.

Bepaal zelf of je je naam en eventueel contactgegevens toevoegt maar reacties die te veel naar promotie neigen, zullen worden verwijderd.

 

0 Comments